Odkryj trasy Warmii, których nie znajdziesz w przewodnikach

Trasa zaczyna się krótkim odcinkiem Łynostrady, a następnie szybko przechodzi na czarny szlak, który stanowi główną część całej pętli. Przez większość czasu prowadzi przez Las Miejski, wzdłuż doliny Łyny i naturalnymi, leśnymi ścieżkami. To jeden z bardziej charakterystycznych szlaków w okolicy.

Szlak ma swój rytm: przeplata odcinki bliżej rzeki z fragmentami głębiej w lesie, miejscami pojawiają się korzenie, lekkie podjazdy i bardziej wymagające fragmenty. Po drodze zahacza o jezioro Tyrsko, a następnie prowadzi w stronę jeziora Ukiel.
Dalsza część biegnie w kierunku Plaży Miejskiej, prowadząc przy samej linii brzegowej jeziora Ukiel, wśród drzew i naturalnych, leśnych odcinków. To bardzo przyjemny fragment trasy, z bliskim kontaktem z wodą i zielenią.

Na końcu trasa odbija od szlaku i prowadzi w stronę jeziora Długiego, spokojniejszymi ścieżkami domykając całą pętlę.

Trasa rozpoczyna się Łynostradą i prowadzi wzdłuż Łyny do elektrowni wodnej, skąd dalej wjeżdża na czerwony szlak w stronę Brąswałdu. To odcinek blisko rzeki, z leśnymi ścieżkami i naturalną doliną Łyny, która regularnie pojawia się między drzewami.

Po drodze trasa odbija nad jezioro Karaśnik – niewielki, ukryty w lesie akwen o spokojnym, dzikim charakterze. Następnie prowadzi przez rozlewiska i starorzecza Łyny, czyli najważniejszy fragment tej pętli. Podmokłe tereny, bliskość wody i cichy krajobraz doliny tworzą tu bardzo naturalny klimat.

Dalej trasa prowadzi bezpośrednio przy jeziorach Redykajny i Tyrsko, a następnie lasem przy rezerwacie Redykajny – torfowiskowym fragmencie Lasu Miejskiego.

Powrót prowadzi przez okolice jeziora Długiego, spokojnie domykając pętlę. To trasa z dużą ilością wody, lasu i dzikich fragmentów, ale krótsza i bardziej kompaktowa niż wariant z objazdem jeziora Ukiel.

Trasa rozpoczyna się Łynostradą i prowadzi wzdłuż rzeki Łyny do elektrowni wodnej, skąd dalej biegnie czerwonym szlakiem w kierunku Brąswałdu. Przez dłuższy odcinek trzyma się blisko rzeki, prowadząc leśnymi ścieżkami i naturalnymi fragmentami doliny, gdzie Łyna co chwilę pojawia się między drzewami.

Następnie trasa odbija w stronę jeziora Karaśnik – niewielkiego, ukrytego w lesie akwenu o dzikim, spokojnym charakterze, otoczonego gęstą zielenią i pozbawionego zabudowy.

Dalszy odcinek prowadzi przez rozlewiska Łyny i jej starorzecza – to najbardziej charakterystyczna część trasy. Podmokłe tereny, naturalny krajobraz doliny rzeki i bliskość wody tworzą tu wyjątkowo spokojny, dziki klimat.

Kolejna część prowadzi w stronę Gutkowa, bezpośrednio przy jeziorach Redykajny i Tyrsko. Następnie trasa biegnie wokół jeziora Ukiel i w kierunku Plaży Miejskiej. Powrót odbywa się przez okolice jeziora Długiego, domykając całą pętlę.

Trasa ma miejscami bardziej wymagający charakter, szczególnie na odcinkach leśnych wzdłuż Łyny, gdzie pojawiają się korzenie i nierówności. To zróżnicowana pętla z dużą ilością wody, spokojnych odcinków i fragmentów, które wyróżniają się naturalnym krajobrazem.

Trasa prowadzi przez zielone, spokojne okolice zachodniego Olsztyna, łącząc odcinki nad wodą z leśnymi drogami i naturalnym krajobrazem. Początek biegnie Łynostradą wzdłuż rzeki Łyny, a następnie kieruje się w okolice jeziora Tyrsko i dalej do Łupstycha, skąd trasa zbliża się do jeziora Ukiel.

Dalszy odcinek prowadzi przez lasy w stronę Kudyp. Warto zaplanować krótki postój przy Arboretum w Kudypach — to dobre miejsce na spokojną przerwę w otoczeniu przyrody. Następnie trasa biegnie przez Gronity i leśne tereny za miejscowością, gdzie uwagę zwracają piękne mokradła i bardziej naturalny charakter krajobrazu.

Powrót prowadzi w stronę Kortowa i jeziora Kortowskiego, łagodnie domykając całą pętlę. To trasa na spokojną, kilkugodzinną jazdę — z jeziorami, lasami i miejscami, przy których warto zatrzymać się na chwilę.

Trasa prowadzi głównie przez lasy i szutrowe odcinki, z niewielkimi fragmentami asfaltu w okolicach miejscowości. Początek biegnie czerwonym szlakiem w stronę Dobrego Miasta, a następnie prowadzi w okolice jeziora Limajno, które stanowi jeden z głównych punktów tej pętli. Po odbiciu w Barkwedzie trasa kieruje się przez Kajny do Ziołowej Doliny – to dobre miejsce na dłuższą przerwę. Zachęcamy, by zatrzymać się tu na obiad i chwilę odpoczynku, a przy okazji zobaczyć znajdującą się na miejscu kolekcję pojazdów militarnych, która jest ciekawym urozmaiceniem trasy.

Powrót przez Redykajny i okolice jeziora Długiego jest spokojniejszy, z mieszanką odcinków leśnych, polnych dróg i fragmentów bliżej zabudowy. Całość tworzy długą, zróżnicowaną pętlę z solidną dawką przewyższeń, dużą ilością natury i kilkoma miejscami, w których warto zwolnić na chwilę.

To trasa dla osób, które chcą spędzić kilka godzin poza miastem i przejechać przez różne oblicza warmińskiego krajobrazu.

Krótka, intensywna pętla XC poprowadzona głównie singletrackami w Lesie Miejskim. Początek biegnie wzdłuż prawej strony jeziora Długiego, a następnie kieruje się w stronę rezerwatu
Redykajny.

Po przecięciu ulicy Leśnej trasa schodzi w stronę rzeki Łyny i przez pewien odcinek prowadzi tuż przy jej brzegu, aż do mostu Smętka. Stamtąd wbija się głębiej w las, gdzie czeka dalsza część jazdy po wąskich, naturalnych ścieżkach, by na końcu wrócić niemal w miejsce rozpoczęcia singla.

To typowy singletrack XC: pofałdowany teren, dużo korzeni, krótkie podjazdy, zjazdy, zakręty, dropy i sekcje flow. Pętla jest krótka, ale wymagająca – praktycznie cały czas trzeba pracować na rowerze i utrzymywać koncentrację.
Większość trasy biegnie singlem, poza krótkimi fragmentami przecięcia innych dróg oraz dojazdem i rozjazdem. To propozycja dla osób, które szukają technicznej, dynamicznej jazdy w lesie, a nie spokojnej przejażdżki.

Trasa prowadzi do miejsca znanego lokalnie jako „Ławeczka” – punktu, z którego rozpoczynają się leśne linie zjazdowe o charakterze enduro, położone na wzniesieniu w Lesie Miejskim. Dojazd biegnie spokojnymi odcinkami leśnymi i szutrowymi, bez większych trudności technicznych. Na miejscu znajduje się charakterystyczna drewniana ławka, wokół której zaczynają się różne warianty zjazdów — od łagodniejszych po bardziej wymagające.

To propozycja dla osób, które chcą dotrzeć do jednego z miejsc z większym wyborem tras zjazdowych i samodzielnie zdecydować, którą linię wybrać.

Trasa prowadzi do miejsca znanego lokalnie jako „Ławeczka” – punktu, z którego rozpoczynają się leśne linie zjazdowe o charakterze enduro, położone na wzniesieniu w Lesie Miejskim. Dojazd biegnie spokojnymi odcinkami leśnymi i szutrowymi, bez większych trudności technicznych. Na miejscu znajduje się charakterystyczna drewniana ławka, wokół której zaczynają się różne warianty zjazdów — od łagodniejszych po bardziej wymagające.

To propozycja dla osób, które chcą dotrzeć do jednego z miejsc z większym wyborem tras zjazdowych i samodzielnie zdecydować, którą linię wybrać.

Więcej informacji wkrótce.

Więcej informacji wkrótce.